بزرگ شدنت را شاهدم اما.....

قدیما میگفتن چشم بهم میزنی زندگی میگذره بچه هات بزرگ میشن خودت افتاده تر میشی

چندروزیه که نگاه تو آینه میکنم احساس میکنم چهره ام تغییر کرده

امروز به خودم گفتم هی ....دختر ........تو هنوز 27 ساله ای.

آنیتا خرداد تولدشه

و من یکم ناامیدتر از قبل شدم

آنیتا بزرگ تر شده و به سن مدرسه رسیده

ولی حرف نزدنش

خوب راه نرفتنش

درک و توجه نداشتنش

هنوز تنهایی غذا نمیخوره یعنی نمیتونه خودش بخوره

همه دغدغه های قبل و آینده هست و هیچ اتفاقی در این خصوص نیفتاده

آتریسا برای خودش خانومی شده

حرف میزنه و دلبری میکنه حسابی

عین یه مادر مراقب خواهر بیمارش هست

و من هنوز معتقدم بهترین تصمیم توی زندگیم وجود بچه دیگری به اسم آتریسا بود

خیلی سخت گذشت ولی مادر هایی که بچه بیمار دارن ازش غافل نشن

دروغ نگم مثل قبل صبور نیستم و دارم روی خودم کار میکنم به شدت که صبور باشم

کار میکنم و خوشحالم شغلی دارم که باب میلمه

ارشد میخوام امتحان بدم ولی از خودم رضایت ندارم که نخوندم

گرچه ماه های اخر سال گذشته درگیر ازمون تغییر وضعیت اداره بودیم که خیلی بابتش اذیت شدیم و هنوز جوابش نیومده

شهرام عزیزم هم مثل همیشه عین یه پدر و همسر خوب پشت و پناه زندگی چهار نفرمون هست

از بعد از شروع سال جدید

همش منتظر دو اتفاق هستم تا یکم خستگی در کنم و انرژی مثبت بگیرم

هرروز از خدا خواهش میکنم این دو اتفاق رو تو زندگیم قرار بده چون خیلی بهش نیاز دارم و باید کمک بشه بهم سطح توانم بالا بره

من این روزها شاهد بزرگ شدن آنیتا هستم اما نه از لحاظ عددی از نظر مشکلاتی که داره و روز به روز دارم برام پررنگ تر میشه و نگران تر.

از خدا بخوایم تمام خانواده هایی که با بیماری بچه هاشون دست و پنجه نرم میکنن خدا فقط بهشون آرامش ،صبر ایوب و سلامتی بده.